Runaghe Attentu

 

Runaghe Attentu

 

Su runaghe Attentu, chi at su nomene de un’eva, est intro de s’oru de sa bidda de Piaghe, in su trettu chi li naran Iscala de Chessa.

Est unu runaghe de sos chi sos archeologos naran complesso: at una turre printzipale tunda e duas turres segundarias pius minores, aunidas s’una a s’attera dai unu muru derettu chi est inghiriada a una corte iscovacada (Fiore, 1966). In custu runaghe bi sun sos arrastos de sa presenzia de s’omine a su tempus de sos Punicos e a i cussu de sos Romanos, arrastos chi de pius si poden bider in sos diferentes cantos de terra, chi fagher a bider chi in custu logu s’omine b’at vividu pro tempus meda.

In su 1874 l’at apidu a annotu e l’at istudiadu s’archeologu Giuanne Ippanu, chi propriu in runaghe Attentu b’at fattu su primu iscavu a istratas de sa Sardigna.

 

Runaghe Attentu

 

At iffossadu sa parte de fora, falende fintzas a battor metros e b’at agattadu firchinidas de istezos de su tempus de sos Romanos. A s’ala e in altu, a oios a su fraigu de su tempus de sos runaghes, b’at apidu su muru de settantachimbe centimetros de una domo romana, paret povera, pruite in ie b’at agattadu ibia istezos e teulas. Ducas at abbaidadu su pamentu fintzas a lomper a sa prima istrata in basciu, in ue b’at agattadu ossos de masciu e de boe, firchinidas de istezos cottos males e fintzas una lampada tribagliada a manu (Fiore, 1966).

In sos annos a in anti de custu iscavu, aian nadu de aer bidu cosas meda de tempos diferentes : in su 1854, cando an abertu s’istrada comunale, an agattadu una tumba murada e paritzas monedas (Ippanu, 1859) ; in su 1863, unu capitellu de terra, monedas de su tempus de sos punicos e de su tempus de sos romanos e firchinidas de culunnas, semenadas in giru in giru fattu de su logu; in su 1872, una moneda, si podet dare de su triumviro Gallio Luparco de su vintichimbe in anti chi esseret naschidu Nostru Segnore (Fiore, 1966).

In tempos pius a cutzu a nois, in su 1928, b’an agattadu un’ippada a antennas, chi est in su Museu Sanna de Tatari, chi est una cosa nodida meda in mesu a totu sos bronzetos sardos e chi, si podet dare, l’epan batida in Sardigna dai s’Italia de subra (Moravetti, 1979).

In sos annos chimbanta de su Noighentos, segnor Zuseppe Canu de Piaghe at agattadu una tumba fatta a iffossadura tota bestida a pedra manna, in ue b’aiat una giorra de terra e ammas meda: una punta de lantza, a cannone, unu piccone a duas puntas, una bistrale a duas puntas de brunzu, una moneda sarda e punica e unu denariu romanu (Fiore, 1966). E pro la finire, sa professoressa Lillina Fiore, no a tesu meda dai su runaghe, b’at agattadu unu cantu de terra romana in ue b’aiat iscrittu ICIN (Fiore, 1966).

 

 

 

Italiano

English