Introdussione
Giuanne Ippanu est istadu unu de sos omines istudiados e ischidos pius mannos de s’ottighentos in Sardigna, pruite at contivizadu interessos meda chi andaian dai sa limbistica a sa filologia, s’istoria, s’archeologia, sa literadura, sas usantzias de sa zente comune, e pruite at apidu ingarrigos importantes in sas istruturas de sa cultura e de s’iscientzia de su tempus sou
7 de maiu de su 1839, diretore de sa Biblioteca de s’Univessidade de Cagliari;
Santu Aine de su 1844, Calonigu de Villaipetziosa;
21 de Abrile de su 1852, sotziu chi currippondiat de s’Istitutu Prussianu de Currippondentzia Archeologica de Roma;
9 de triulas de su 1852 Membru onorariu de sa Sotziedade Archeologica Britannica de Londra;
1852 unu de su cossizu de s’univessidade;
1854, Preside de su Collegiu reale e Convito de Santa Tiresa in Cagliari e Cavalieri de s’Univessidade de Cagliari e Sotziu de s’academia Pontiana de Napuli;
1858, Sotziu de s’Academia de Iscientzias de Palermo;
1859, Sotziu de sa Sotziedade Ligure de Istoria de sa patria;
1861 currippondente de s’Academia de Chambery;
1862 unu de sa sotziedade Archeologica de Milanu e de sa Sotziedade Florimontana de Annecy; currippondente de s’Univessidade de Milanu;
1863 Comendatore Mauritzianu;
1869 Decanu de su Capitulu de Cagliari (ingarrigu chi no at a cherrer);
1871, su de duos presidentes de su congressu Archeologicu de Bologna;
15 de Santu Andria de su 1871 senadore de su Regnu;
1872 cavalieri de s’ordine de Savoia e presidente onorariu de sa Sotziedade Alessandro Manzoni;
1875 andat a su Congressu Internatzionale de Bruxelles e d est unu de sa sotziedade reale de sos antiquarios de Copenaghen
e pro sas relassiones cun zente de sa cultura sarda, de su Continente e de s’Europa in generale e pro s’afficu sou pro su patrimoniu architetonicu, demo–etno–antropoogicu e istoricu e artisticu de sa Sardigna. In custu tribagliu s’at a bider de iscrier de sa vida de i custu grande istudiadu piaghesu e babbu fundadore de s’archeologia modenna in Sardigna.
No nos devet bessire dai conca chi cust’istudiadu est cussu chi a primu at impreadu pro s’archeologia de sa preistoria de sa Sardigna sos faeddos comente tempus de sa pedra, tempus de su brunzu, tempus de su ferru, cufromma a sas regulas chi si impreaian in su mundu iscientificu de s’Europa de su tempus.