Sos iscavos pius importantes
Benit a nascher, ducas, un’istruttura chi est su fundamentu de sas Sovrintendentzias chi oe connoschimus (in su 1859 Giuanne Ippanu, comente Comissariu Reale, aberit su Museu de Cagliari in ue b’at postu, unu pagu de tempus a poi, pro chi l’aeren bidu, su bustu de Della Marmora), ma, pius a tottu, naschen regoltas de cosas antigas in tota s’isola e sotziedades archeologicas chi an fattu iscavos in Cornus e Tharros, pius a totu pro piaghere issoro (nobiles chi si interessaian de archeologia cando no aian atteru ite fagher). Sos iscavos, fattos in presentzia de Giuanne Ippanu, e sas iscobertas fattas pro casu, sun totu in d unu tempus chi andat dai su 1857 a su 1875: in Tharros, in Fiolinas e in Mesu Mundu (Monte Santu) in su 1857; in Tuvixeddu in sos annos 1865-1867; in Pauli Gerrei in su 1865; in Monteleone Roccadoria e in Padria in su 1866; in s’anfiteatru de Cagliari in su 1867 (sa parte manna de sas ippesas bi l’at posta dai busciaca Giuanne Ippanu); in su 1874 in Piaghe in sos runaghes Attentu e Don Micheli, in ue b’an fattu sos primos iscavos istratigraficos de sa Sardigna; in su 1875 un’attera bolta in Piaghe, in ue iscavat duas rundas de Monte Pertusu, in Nora, in Sulci, in Neapolis, in Forum Traiani, in Cornus, in Turris Libisonis, in Olbia.


Fintzas sos museos de fora de regnu, su Louvre, su British Museum, in grascia de su chi at fattu su calonigu Ippanu, sun intrados a contivizare sas antighidades de sa Sardigna.
Est istadu poi chi in su de chimbe abboios in punta de sa Preistoria de Bologna, chi an fattu in su 1871, Giuanne Ippanu at fattu connoscher a su mundu sa tzivilidade de sos runaghes e s’originalidade de su patrimoniu archeologicu de s’isola nostra, faeddende e ammustrende paritzos repertos chi b’aiat giutu e, in particulare, su modellinu de runaghe Nieddu de Codronzanu. Sempre in cuss’annu, cun d unu decretu de su re de su 15 de Sant’Andria, l’an fattu senadore de su Regnu Sardu. Custu ditulu però Giuanne Ippanu l’at ibia impreadu pro sa fromma.
Giuanne Ippanu at sighidu pro atteros pagos annos s’attividade sua, finas a cando, ruttu malaidu, est mortu de improvisu a 75 annos su 3 de abrile de su 1878.