Cheia de Santu Matteu

 

Cheia de Santu Matteu

 

Sa cheia de Santu Matteu, fatta in anti de su 1649, comente resultat in sos registros de amministrassione de sa parrochia, s’agattat a pagu trettu dai sa costa de su montiju vulcanicu chi l’at dadu su nomene, su monte de Santu Matteu, in su trettu chi li naran Chirriu de Santu Matteu. Su sestu de sa cheia est a una navada e no mannu meda. At un’altare mazore ma est chena sagristia. Custa cheia s’agattat pagu in sos documentos. Su pagu chi amus est de su 1653, cando est fentomada in su testamentu de donna Maria Anzela ’e Sini (Ippanedda, 1989); de su 1688, cando s’arcivescovo Morillo nde faeddat pruite est posta male meda e, si podet narrer, nd’est, si trattat, in terra (Ippanedda, 1989); de su 1706, cando su mussegnor Zuseppe Siccardo, in visita pastorale, at dippostu chi l’aeren accontzada. Sa cheia, in su primu mesu de su de 17 seculos, no l’aian ancora cussegrada (Angius, 1834). In su 1884, s’Arcivescovo, mussegnor Maronzu, aiat apidu sa cheia a postu e netta comente si toccat (Ippanedda, 1989). Sa cheighedda de Santu Matteu, chi como est, si trattat, unu rudere, at sa campana antiga chi est istada sa de Sant’Antimu e de Nostra Segnora de Palu Virde. S’istatua de Santu Matteu in giambu est in sa capella de Nostra Segnora de sas Grascias in sa cheia de Santu Pedru.

In sa pedra de su campanile, chi est minore e a vela, b’at iscrittu 1916 pro ammentare s’annu chi l’an accontza.

 

 

 

Italiano

English